Wat ik tot nu toe geleerd heb van mijn racefiets

Wat ik tot nu toe geleerd heb van mijn racefiets

Nog steeds zijn er mensen in mijn omgeving die me vertwijfeld aankijken als ik gelukkig loop te kirren over een rit van 100 km (of meer) op mijn racefiets. Ze zeggen niets, hoor. Nou ja, soms ook wel.

Ik snap niet wat je daaraan vindt.

Of, heel voorzichtig:

Sla je niet een beetje door misschien?

Ik heb in het afgelopen jaar juist ZO veel beleefd en geleerd dankzij mijn besluit om Alpe d’Huzes te fietsen! Ja, het bracht me bloed, zweet en tranen (zowel van frustratie als van geluk), maar het bracht me vooral geluk en mentale kracht. Lees maar:

Wat ik tot nu toe geleerd heb van mijn racefiets

  • Je kunt altijd meer dan je denkt.
  • Kan ik het wel?‘ is slechts een gedachte. Pfffft, weg ermee.
  • Dat ik niet de enige wielrenner ben die het stiekem best spannend vindt om bergen te beklimmen en te “testen” of je dat ook fysiek en mentaal kúnt!
  • Dat losklikken ook écht losklikken betekent.
  • Dat ik ongelooflijk chagrijnig kan zijn als ik het zwaar heb tijdens een beklimming. Maar dan ook ONGELOOFLIJK chagrijnig!
  • Dat het slimste wat je op een racefiets kunt doen, gewoon genieten is.
  • Dat het op één-na-slimste naar je lijf luisteren is.
  • Dat het verdomd koud kan zijn op de racefiets.
  • Dat ik een beetje verliefd ben op het fietsen… 😆
  • Dat wielrennen vooral gaat om mentale kracht.
  • Dat het soms ook gaat om je angsten te overwinnen.
  • Dat het overwinnen van je angsten je gewoon ongelooflijk stoer maakt.
  • Dat ik gewoon 6.300 km in een jaar kan fietsen en dat ik hier ongelooflijk fit van ben geworden!
  • Dat het fantastisch is om fietsavonturen te beleven en tegelijkertijd een goed doel te ondersteunen.
  • Dat het waanzinnig leuk is om mét je mannetje te fietsen!
Wat ik geleerd heb van mijn racefiets

Fietsfun!

  • Dat ik ook echt zélf een band kan verwisselen. Kuch!
  • Dat er nog een groot onontgonnen gebied ligt te wachten om met de racefiets beklommen te worden.
  • Dat het steeds weer verleggen van je grenzen en jezelf uitdagen je mentaal steeds sterker maakt.
  • Dat je een berg beter “op souplesse” dan “op kracht” kunt beklimmen.
  • Dat het dus helemaal niet nodig is om onnodig energie te verspillen door nog iets “over te houden” op je blad.
  • Dat boerderijhonden in principe op het erf blijven als je langs fietst. In principe dus!
  • Dat fietsen je op duizenden nieuwe plekjes brengt waar je anders nooit komt.
  • Dat het me enorm veel zelfvertrouwen heeft gegeven.
  • Dat je vliegjes gewoon kunt doorslikken en dat de wereld niet vergaat.
  • Dat je moet blijven eten en drinken om te kunnen blijven fietsen en dat suikers dan ineens noodzakelijk zijn.
  • Dat mijn grootste geluksmomenten altijd met fietsen te maken hebben.
  • Dat ik DOL ben op afdalen, snelheid en de wind langs me heen.
  • Over wind gesproken: dat het altijd, maar dan ook ALTIJD waait in de polder. Altijd dus!
  • Dat het okay is om even te bedanken als mensen voor je aan de kant gaan.
  • Dat ik me altijd enorm stoer voel op mijn racefiets.

En oh. Ik doe dit natuurlijk allemaal voor een goed doel. Nou kan ik er veel woorden aan vuil maken, maar in de kern gaat het gewoon hier om:

Niemand meer dood aan kanker. Dat wil jij toch ook?

Er zullen vele duizenden mensen zijn die dit bericht lezen. Ik hoop dat iedereen (ja, jij ook) die dit leest de moeite wil nemen om € 1 te doneren aan Alpe d’Huzes. Klik op de onderstaande button en doe het meteen. Dank je wel. xx

Schrijf een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd