Onderweg naar Alpe d’Huzes 2016

Onderweg naar Alpe d’Huzes 2016

Na mijn eerste rit met klikpedalen is er echt zó veel gebeurd in mijn fietsende leven. Hoogste tijd voor een update van mijn voorbereiding en mijn Alpe d’Huzes fietsavontuur. Komt ie.

Mijn nieuwe trainingsschema

Ik heb me nu enkele maanden gericht op 7 uur per week fietsen en ik heb er al ruim 2.400 km op zitten. Sinds enkele weken ben ik zelfs lid bij de sportschool geworden. Ik ben nu serieus begonnen, zeg maar. Mijn trainingsschema is nu als volgt:

  • 2 x per week een rit van minimaal 2 uur op D1-niveau. D1 wil zeggen dat mijn hartslag op 75-85% van mijn omslagpunt is. Het tempo en de gemiddelde snelheid is niet belangrijk. Het is nu belangrijk dat ik duurvermogen op ga bouwen (ik wil immers een aantal keer die berg op en af fietsen). Door te fietsen op D1 wordt bovendien mijn vetverbranding gestimuleerd. En dat is wat ik wil: mijn duurvermogen vergroten en mijn lichaam efficiënter laten worden.
  • 1 x per week spinning op D2 (en een beetje D3) niveau.
  • 2 x per week krachttraining.
  • 2x per week een rustdag.

Ik heb iemand gevonden die mij geheel belangeloos adviseert in mijn voorbereiding. En hij doet nog mooi werk ook. Van hem leerde ik dat klimmen vooral tussen je oren zit en dat ik toch wel die berg op ga komen. De neiging tot afstappen is altijd aanwezig (gelukkig, ik dacht dat ik dat alleen had). Het zijn woorden om te onthouden als ik straks die berg op zwoeg.

Bike Fitting

Ik kampte al een tijdje met een knieblessure die niet wilde overgaan. Dit was de reden dat ik voor een Bike Fitting koos. Ik heb immers sinds juli een nieuwe fiets en een verkeerde positie kan de knieblessure in stand houden. Ik kan het iedereen die serieus wil gaan fietsen aanraden. Ik ben zó veel te weten gekomen. Ik werd van voor naar achteren opgemeten. Mijn fiets moest ik meenemen en alle instellingen van mijn fiets werden overgezet op een zogenaamde pasfiets. Ik kreeg een zadeldrukmeting die mijn zadelpijn heeft verklaard (hoera!). Het allerfijnste was wel dat ik mezelf op film kon zien. Met kleine aanpassingen werden het zadel en het stuur zo afgesteld dat ik nu optimaal op de fiets zit. Het is echt super dat je meteen kunt voelen wat elke aanpassing met je houding doet. En ja, ik kreeg ook een verklaring voor mijn kniepijn: mijn zadel stond maar liefst 44 mm te laag (kuch). Als toefje op de taart kon ik op de pasfiets ook voelen (en zien) hoe een racefiets-stuur fietst (op mijn fiets had ik namelijk een recht stuur). Oh jee, oh jee. Ineens voelde ik me een echte wielrenster. Ik zat een stuk dieper (en dan bedoel ik niet mijn zadelhoogte) en het voelde veel actiever. Nou ja, een lang verhaal kort: je begrijpt, dat heeft geld gekost.

Dus daar ging ik afgelopen zaterdag met windkracht 5 met mijn stoere racefiets. Een beetje onzeker nog en uitkijken dat een rukwind me niet omver zou blazen. Maar toch. Wat een feest, zeg.

 My new buddy

My new buddy

3 mannen gechickt

Het is me gelukt: ik heb 3 mannen gechickt. Ook weer met een forse windkracht 4 tegen knalde ik ze voorbij: 3 mannen op racefietsen. Gechikt! Enkele minuten later waren ze toch “aangehaakt”. Ik schrok me een hoedje en vloog pardoes bijna de berm in. Zitten er 3 mannen in mijn wiel. Hilarisch!

 

Aanmelding Alpe d’Huzes is officieel

Het belangrijkste van alles: ik heb me aangemeld. En als jij nou denkt: jeetje, die meid doet haar best zeg! Dan kun je me steunen.

Ik ben je dankbaar.

Dit bericht delen is trouwens ook een goed idee.

Schrijf een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd