Mijn eerste rit met klikpedalen

Mijn eerste rit met klikpedalen

Ik geef het toe: ik vond het een beetje eng. Maar hup, we gaan het doen. Ik had het in verband met knieklachten uitgesteld. Tot ik bedacht dat het fietsen met grote, lompe hardloopschoenen op een racefiets er misschien ook wel toe bijdraagt dat mijn knie nog niet doet wat ik wil. En het is nodig dat ik de fietssmurf-status achter me laat, dat ook. Dus eindelijk mocht ik mijn mooie, witte fietsschoentjes aan. Gaan met die banaan!

Klikpedalen – hoe het niet moet

De eerste 10 km was er niets aan de hand. Ik was zelfs verbaasd hoe makkelijk mijn schoenen er uit en weer in klikten. Eitje. Dacht ik. Maar daar kwam het eerste obstakel. De Ketelbrug ging open. In de laatste 100 meter dacht ik ineens:

Moet ik nou één of twee voeten los klikken?

Mijn hartslag versnelde licht. Okay, ik kies voor mijn linkervoet. Klik, los. Nog 20 meter.

Maar waar laat ik die voet?

Nog 10 meter.

Weet je wat, ik zet ‘m lichtjes weer terug op mijn pedaal.

Nog 1 meter. Ik sta nu bijna stil. Ik wil mijn linkervoet op de grond zetten, en dan hoor ik het: klik. Paniek! Ik val naar links. Ik roep:

Oooooh!

En nog eens:

OOOOOOOOH!

Hoofden draaien mijn kant op. In een split second bedenk ik dat ik op mijn linkerschouder ga vallen. Mijn lijf maakt al een vallende hoek van 45 graden. Mijn voet moet los, NU! En nét, maar dan ook nét op het laatste moment hoor ik: klik! En… zucht, ik sta. Phew! Ik zie de vele hoofden die me – al dan niet vermaakt – aankijken. En gelukkig hebben de tientallen auto’s die links van mij voor de brug staan te wachten, ook een leuk verzetje. Ik lach en hinnik wat en ben blij dat ik niet gevallen ben.

Instructie voor jouw eerste rit met klikpedalen

  • Beslis welke voet je los gaat klikken.
  • Als deze voet eenmaal los is, zet hem niet (ik herhaal: niet) meer terug op je pedaal, maar ergens (?) erboven.
  • Breng in de laatste paar meters je losse voet al iets richting de grond.
  • Breng het lichaamsgewicht enigszins naar de kant waar je voet los is (doe je dit niet, dan kun je alsnog de verkeerde kant opvallen, zoals ik na nog eens 40 km mocht ervaren. Kuch).
  • Zet één voet op de grond, de andere voet kan eventueel vastgeklikt blijven.
  • Kijk even stoer om je heen, alsof je dit al jaren doet.
  • Zorg dat je andere been zo staat, dat je al een halve slag kunt maken om weg te fietsen.
  • Waarna je je andere voet op de pedalen kunt klikken tijdens het wegfietsen.

 

Zo. Weer iets geleerd. Op naar Alpe d’Huzes!

Schrijf een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd