Fietsfrustraties voor Alpe d’Huzes, part 2

Fietsfrustraties voor Alpe d’Huzes, part 2

Okay, daar ga ik. Twee uur fietsen in D1 op souplesse met een rpm van 100, waarbij ik 2 keer 10 minuten op maximaal verzet schakel om kracht te trainen. Het is heerlijk weer. Ik ben nét begonnen met een nieuw sportschema van Sportrusten. Omdat ik weer wil trainen in plaats van fietsen. En omdat ik benieuwd ben naar de combinatie met ademhalingsoefeningen en wat dat voor mij kan doen.

Fietsfrustraties

Ik start eerst tegen de wind in. Langs het water heb ik de wind meteen vol tegen. Joepie. Binnen no time zit mijn hart nog nét in D1. Nog wat langzamer fietsen dan maar. Jemig, wat een klotesnelheid. Zo langzaam was ik nog nooit! Er zit een duveltje op mijn schouder en wat hij zegt, is niet echt positief.

Je bent langzaam.

Je zult nooit echt snel worden.

Ik probeer niet te luisteren naar dat nare stemmetje. In de verte zie ik een man met wit haar op een stadsfiets zitten. En dat witte haar betekent dat hij waarschijnlijk ouder is dan ik. Gelukkig zie ik hem steeds dichterbij komen. Zodra ik hem passeer, versnel ik wat. Want hey, ik zit toch op een racefiets, nietwaar? Het ‘moet’ er een beetje cool uitzien. Meteen schiet die klotehartslag uit D1. Toch maar weer wat langzamer dan. Check mijn ademhaling. Die is rustig, 14 keer per minuut.

Ik fiets verder tegen de wind in, kilometers lang. Ik denk terug aan vorig jaar, toen ik (ook) zo gefrustreerd raakte omdat ik niet beter werd, maar slechter. Ik doe echt mijn best om niet te balen dat ik nu weer op zo’n punt ben beland. Misschien speelt toch weer mijn schildklier op. Of die gezellige overgang, dat kan ook. Ik had zó gehoopt dat ik dit jaar met meer gemak de Alpe d’Huzes zou kunnen fietsen. Het strebertje in mij staat weer wat meer op de voorgrond.

Ik wil sneller.

Ik wil verder.

Ik wil beter.

En op het moment dat mijn lijf dan zegt: bekijk het maar, dan raak ik gefrustreerd.

Big smile

Na zo’n 15 km stop ik even om mezelf te herpakken. Lees: de inmiddels opgebouwde chagrijn los te laten. Ik eet een banaan. In de verte zie ik een vrouw op een racefiets naderen. Als ze voorbijfietst, zie ik dat ze ook niet zo snel is tegen de wind in. Maar zij heeft wél een big smile op haar gezicht. Want ja, zo gaat dat met fietsers. Iedereen lacht. Nu ik nog. Ik wil mijn fietslach ook weer terug. Ik herpak mezelf en stap weer op.

In mijn hoofd is het nog steeds een drukte van belang. Ik doe het blokje van 10 minuten op zwaar verzet. Ik heb nu zijwind, maar moet dan toch weer moeite doen om mijn hartslag in D1 te houden. Loslaten, Ingrid. Zo meteen sla ik af naar links en dan heb ik lekker de wind mee voor een km of 15. En jawel. Dan gebeurt het. Ik kan gáán. Ik fiets nu 28 km per uur. Heerlijk vind ik dat. Mijn big smile komt nu tevoorschijn. Na 46 km ben ik thuis. Moe, maar eerlijk gezegd toch niet geheel voldaan.

Fietschickies

Dan komt er op de Facebook Fietschicksgroep een vraag voorbij over gemiddelde snelheid. Iemand die gemiddeld zo’n 22 km per uur fietst en zich afvraagt hoe anderen dat toch doen, zo hard fietsen. Als eerste antwoordt Kim, de oprichter van deze fantastische groep, dat zij ook ‘maar’ 23,5 gemiddeld rijdt.

Oh?

Ik heb direct het gevoel dat ik toch gewoon ‘normaal’ ben.

Mens, geniet toch gewoon!

Ik bedenk me dan dat het misschien niet zozeer mijn prestaties zijn op de fiets die me bezighouden, maar de beperkingen van mijn lijf. Die worden nog iets scherper neergezet zodra ik op de racefiets stap. Ik hoef maar één ding te doen en dat is accepteren dat dit het gewoon is. Dat strebertje in mij mag wat meer naar de achtergrond verdwijnen. Fitheid is nooit een constante factor. Het is altijd een situatie met ups en downs. Net als het echte leven. 😉 Ik ben 50 jaar en heb wat lichamelijke ditjes en datjes. Het lesje wat ik te leren heb, is dat ik gewoon geniet van wat ik wél kan. Fietsen. Ik ben in ieder geval zó gezond dat ik dat gewoon kán. Hoe mooi is dat, zeg. Een dikke doei naar dat duveltje. Ik ga weer gewoon genieten.

Wil je doneren voor het goede doel Alpe d’Huzes? Elke euro telt! Klik op de onderstaande button en doe het meteen. Ik ga mijn best doen op 1 juni! 🙂 Dank je wel!

Schrijf een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd